آزادی بیان - سخنرانیهای دکتر حسن عباسی

سخنرانیهای دکتر حسن عباسی

دکتر عباسی:شکل گیری طیف بورژوا بستر مفاسد اقصادی است
ساعت ٧:٢٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٩/۱٧  کلمات کلیدی:

ثامن آنلاین: هشدارها و تحذیرهای یک دهه اخیر حسن عباسی رئیس مرکز بررسیهای دکترینال در خصوص نقش اقتصاد پول- محور و جایگاه ‌ بانک در آن، از یکسو و هشدارهای گاه و بیگاه وی نسبت به گسترش کاپیتالیسم در کشور، از سوی دیگر، ما را بر آن داشت که این مسائل را در تاریخ سه دهه پس از انقلاب اسلامی، با او به گفت‌و‌گو بنشینیم. وی که قائل به اقتصاد برکتمبناست، دکترین بیع مبتنی بر آیه 111 سوره توبه را اساس دکترین قرآنی اقتصاد میشناسد، گزارهای بنیادی که در سالهای اخیر بطور مبسوط به تدریس آن پرداخته است. از این منظر است که او معتقد است هنوز اقتصاد جمهوری اسلامی به اسلام نزدیک نشده است و این الگوی اقتصاد غربی است که بطور ناقص در ایرانِ امروز پیاده میشود.
 
 به عنوان پرسش نخست، به نظر شما اسلام واجد مکتب اقتصادی است؟
 
 بسم الله الرحمن الرحیم. آنچه در عربی اقتصاد یا میانه روی، در فارسی کدآمایی و در اندیشه غربی اکونومی نامیده می‌شود، در قرآن طرح جامعتری دارد که «بیع» نامیده میشود. در اقتصاد، هفت حوزه «تقاضا»، «استحصال منابع»، «تبدیل مواد به کالا»، «عرضه کالا»، «فروش»، «خرید» و «مصرف»، مبنای تفکیک مکاتب محسوب میشوند.
 
 
 
 دکترین کدآمایی، تولید محور است و چهار حوزه نخست را دربرمیگیرد. دکترین کاپیتالاکونومی نیز تولیدمحور است اما تنها تکیه بر حوزههای دو، سه و چهار دارد. دکترین بیع، مشتریمحور است و چهار حوزه پنج، شش، هفت، و یک را شامل میشود.
 
 تمایز این سه نوع اقتصاد ایرانی، غربی و قرآنی، در تولیدمحوری یا در مشتریمداری است؟
 
 نخیر، کدآمایی و اکونومی، «پول»مبنا هستند و فلزات گرانبها یا زمین یا پدیدهای دیگر را پشتوانه و مبنای اعتبار قرار میدهند، اما بیع، «برکت»مبناست. لذا مفهوم مشتریمداری در قرآن، با مشتریمداری کاپیتالاکونومی کاملاً متفاوت است. در کاپیتالاکونومی، تولید، محور است و توجه به مشتری نه در جهت نیاز وی که در جهت تولید است.


 
از یک پروژه چند میلیون دلاری حداقل باید یک مستند 50 دقیقه‌ای ساخته شود
ساعت ۱:٢۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٩/۱۱  کلمات کلیدی:

حسن عباسی در نشست مستند‌های سیاسی در جشنواره سینماحقیقت
 
خبرگزاری فارس:حسن عباسی در نشست بررسی سینمای مستند سیاسی با اشاره به اینکه نبود استراتژی مشکلی است که تمامی سینمای ما از جمله سینمای مستند، سال‌ها است با آن درگیر است، گفت: اگر قرار است یک مستندساز به حقیقت دست یابد و آن را منعکس کند، باید خود با مقولات مختلف آشنایی داشته باشد.

نشست تخصصی جشنواره بین المللی سینماحقیقت با موضوع بررسی سینمای «مستند سیاسی» با حضور دکتر حسن عباسی (فعال فرهنگی و سیاسی)، سیدناصر هاشم‌زاده (رمان‌نویس و فیلمنامه‌‌نویس) و محمود گبرلو نویسنده و منتقد سینما برگزار شد.

حسن عباسی در ابتدای این نشست با اشاره به این که سینمای مستند در جهان جایگاه ویژه‌ای دارد و امیدواریم در ایران نیز جایگاه واقعی خود را پیدا کند اظهار داشت: به همین دلیل است که «مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی» تصمیم گرفت تا نشست‌های تخصصی خود را به جریان مستند اختصاص دهد تا راهکارهایی مناسب برای مستندسازان جوان تبیین شود.

وی افزود: نبود استراتژی مشکلی است که تمامی سینمای ما از جمله سینمای مستند، سال‌‌ها است با آن درگیر است.

او ادامه داد: اگر قرار است یک مستندساز به حقیقت دست یابد و آن را منعکس کند، باید خود با مقولات مختلفی مثل فلسفه، عرفان، مذهب و بسیاری از مسائل دیگر آشنایی داشته باشد تا در بیانش دچار نقصان نشود.

سید ناصر هاشم‌زاده نیز در این نشست، با تأکید بر اینکه ما در سینمای مستند می‌توانیم به حقیقت دست پیدا کنیم، گفت: نباید فقط به‌دنبال فرم و تکنیک باشیم، به نظر من نیاز نیست که یک فیلم‌ساز مستند حتماً فیلسوف، عارف و یا عالم باشد تا بتواند این مفاهیم را در آثارش بیان کند، بلکه هنرمند کسی است که مبانی هنر را می‌شناسد و با اتصالی که به رحمانیت خداوند دارد، با تلاش به حقیقت دست پیدا می‌کند.

وی با بیان اینکه هنرمند نمی‌تواند جز این را توجیه کند، افزود: هنرمند نمی‌تواند حرفی غیر از حقیقت بزند. یعنی با دوربین‌اش یک زباله را نشان دهد و بگوید اینجا باغچه گل است، بنابراین مستندساز باید به حقیقت نظر داشته باشد.

عباسی در بخش دیگری از سخنانش گفت: فیلم‌ساز مستند باید برای ساخت آثار سینمایی سیاسی جست‌وجوگر باشد و با دیدی باز به مسائل نگاه کند تا بتواند تحلیل خوبی به تماشاگر ارائه نماید. چنانکه می‌توان از موفق‌ترین فیلم‌سازان سینمای سیاسی جهان به مایکل مور اشاره کرد. مستندسازی که تأثیرگذار بوده و در بیان حقیقت نسبتاً موفق عمل کرده است. همچنین سال گذشته فیلمی به نام جست‌و‌جوگر در جشنواره بین‌المللی فیلم فجر از سینمای امریکا به اکران درآمد که در آن به سرنوشت استادانی می‌پرداخت که به خاطر رد کردن نظریه داروین از دانشگاه‌های امریکا اخراج شده بودند. از این فیلم نیز می‌توان به عنوان یک فیلم موفق سیاسی یاد کرد.

سید ناصر هاشم‌زاده نیز در این نشست گفت: اگر سینمای مستند بخواهد به بعضی از ناهنجاری‌ها بپردازد، ممکن است به آن ایراد بگیرند و از آن به عنوان سیاه‌نمایی یاد کنند. اما فیلم‌ساز مستند باید طوری به موضوع بپردازد که نگاه رحمانی در آن وجود داشته باشد. یعنی اگر سیاهی‌ها را هم نشان می‌دهیم، باید برای اصلاح‌کردن آن باشد.

براساس این گزارش، حسن عباسی در بخش پایانی این نشست با بیان این که امروزه سینمای مستند از شأن، جایگاه و تأثیر بالایی در مناسبات جهانی برخوردارست، تصریح کرد: بسیاری از استادان و محققان ما می‌بایست به جای نوشتن پژوهش‌های 800 صفحه‌ای، به ساخت فیلم‌های 30 دقیقه‌ای مستند بپردازند و حرف خود را از طریق این رسانه که قابل فهم‌تر و تأثیرگذارتر است، بزنند.

وی در خاتمه صحبت‌هایش اظهار داشت: همچنین باید متولیان دولتی در بخش‌های اقتصادی و اجرایی توجیه شوند که وقتی یک پروژه چند میلیون دلاری را اجرا می‌کنند، در کنارش یک فیلم مستند 50 دقیقه‌ای نیز در مورد همان پروژه بسازند و به جای گزارش کارهای مکتوب، گزارش کاری با تولید فیلم مستند ارائه کنند.اگر امروز افلاطون زنده بود، او نیز فیلم مستند می‌ساخت